Kiedyś niemal każda dziewczyna umiała haftować. Ubogie dziewczyny czyniły to dla zarobku, średnio zamożne na własne potrzeby, a te najbogatsze dla zabicia czasu. Im ładniej hafciarka wyszywała, tym większa była jej zasługa w towarzystwie. Często dziewczyna haftowała własną wyprawę, gdy za byłą mężatka – wyprawę dla córek lub też ornaty dla kościoła, albo obrusy do własnego domu.
Oczywiście, hafciarka powinna posiadać wiele pięknych cech charakteru, aby umieć dobrze wykonywać swój fach. Przede wszystkim, powinna być cierpliwa i staranna. Poza tym, musi posiadać wyobraźnię i zmysł estetyczny. Okazuje się, że haftowanie może być wspaniała zabawą, gdy mammy do niego talent i gdy wkładamy w nie serce. Oczywiście, hafciarstwo może też doskonale uspokajać skołatane nerwy, dawać nam spokój i satysfakcję. Dlatego też wiele osób zawsze lubiło to zajęcie. Dzisiaj hafciarka to już rzadki widok. Jednak wciąż niektóre panie zajmuje to zajęcie. Mówią one, że haftowanie daje im odprężenie i wiele przyjemności. Jednak już bardzo rzadko hafciarstwo stanowi formę zarobkowania, gdyż w sklepach można niedrogo kupić wiele pięknych, maszynowych haftów. Dlatego też ręczne robótki nie są opłacalne, mogą być tylko hobby.
Brak komentarzy.
Dodawanie komentarzy zostało zablokowane.
